Ωμό death/grind , in your face, χωρίς μελωδίες μουρμπουλίθρες, 200 νότες το δευτερόλεπτο και nintendo κατακρεουργήματα. Κοπάνημα, απλές, γρήγορες old school συνθέσεις και γουρουνίσια γρυλίσματα. Θέλετε να κάνετε σπάσιμο στο πρήχτη γείτονά σας;;;; Βάλτε το τέρμα! Θέλετε να ρίξετε γκόμενα;;;; ΟΧΙ! Μην το βάλετε, το πιθανότερο είναι να φύγει τρέχοντας! Ας σοβαρευτούμε όμως…

Οκτώ συνθέσεις (η μικρότερη 6 δευτερολέπτων και η μεγαλύτερη 3 λεπτών και κάτι ψιλά) με χιουμοριστικό, χαβαλέ χαρακτήρα όπως συμπέρανα από τους τίτλους των τραγουδιών. Στα συν ότι ένα από τα track είναι διασκευή από… The Cure (?????????), το Boys Don’t Cry.

Το grind τους έχει μια περισσότερο death metal κατεύθυνση παρά hardcore/punk. Το εξώφυλλο είναι ωραίο και η παραγωγή αξιοπρεπής (ειδκά για grind δεν το συζητώ). Το outro είναι ΟΛΑ τα λεφτά (φάση κόκκινο Johnie, φυστίκι, χρυσή αλυσίδα, μουστάκι, ιδρωτίλα και παλαμάκια), ενώ στο σύνολό του κυλάει ευχάριστα και δεν κουράζει.
Μια αξιοπρεπής κυκλοφορία που κακά τα ψέμματα δεν είναι κάτι απίστευτο και συγκλονιστικό, αλλά αξίζει σίγουρα ένα respect.

Tέλος: «…Λίγο λίγο σε συνήθισα κοντά μου,πως να φύγω
που σε θέλει η καρδιά μου, λίγο λίγο,
η αγάπη σου με πάει στο γκρεμό…»
Κλαίω!!!!!!Δώσε πόνο!!!

LINE UP:

George – Bass, Guitar, Drum machine, Producer, Lyrics and Vocals
Bill – Vocals, Lyrics
Chris (aka Crowley session drummer)

Κείμενο:
Νίκος Λιανίδης