Μετά από το demo «Carved Upon Your Bones» του 2008,οι Θεσσαλονικείς Bewized επιστρέφουν με ανανεωμένη σύνθεση και ήχο με το φετινό ντεμπούτο album τους,»The Scorch Of Rage«. Μια δουλειά που, προσωπικά, την περίμενα πως και πως, καθώς έχω την τύχη να γνωρίζω προσωπικά τη μπάντα και να έχουμε μοιραστεί μαζί τη σκηνή. Γι’αυτό το λόγο, θα είμαι πάρα πολύ αυστηρός, εφόσον δύσκολα μπορώ να είμαι αντικειμενικός.

Κατ’αρχάς, από το 2008 ως τώρα,η μπάντα έχει αλλάξει το στυλ της κι από hardcore-nu metal, πλέον κινούνται σε καθαρά metalcore μονοπάτια. Από το demo τους, έχει συμπεριληφθεί μόνο ένα κομμάτι, το «Sober», τονίζοντας έτσι την αλλαγή ύφους. Το άλμπουμ κατά βάση αποτελείται από μοντέρνους metal δυναμίτες με ποικιλία επιρροών, κυρίως αμερικάνικης καταγωγής, όπως π.χ. Lamb Of God, Devildriver, Machine Head, Chimera. Τα riffs βάρβαρα αλλά και μελωδικά ταυτόχρονα, ενώ έχει γίνει πολύ καλή δουλειά στην ενορχήστρωση της lead κιθάρας, δίνοντας σε σημεία μια cyber αίσθηση. Σπάνια πετυχαίνεις σε αυτό το ιδίωμα ουσιαστική lead κιθάρα με τέτοια αίσθηση μελωδίας και χωρίς τάσεις για παπαρολογία.Ε πίσης το drumming έχει απίστευτο ενδιαφέρον. Από τη μία ο Κωστής έχει καταπιεί μετρονόμο και παίζει με άνεση και ακρίβεια, από την άλλη δεν αναλώνεται σε άσκοπο κοπάνημα, αλλά το παίξιμο, τα μετρήματα και τα «στολίδια» που παίζει αναδεικνύουν τα riffs αντί να τα «καταπίνουν». Ο ήχος είναι αρκετά σωστός, καθαρή παραγωγή, αν και φαίνεται και λίγο η ελληνική καταγωγή της. Τα εφέ στις κιθάρες σε κάποιες εισαγωγές δίνουν πολλή ατμόσφαιρα.

Να πάμε τώρα σε κάτι που με χάλασε και το έχω πει και προσωπικά στον Πασχάλη, τραγουδιστή και κιθαρίστα της μπάντας. Ενώ τα brutal φωνητικά είναι ΤΕΛΕΙΑ, η καθαρή φωνή ρίχνει πολύ το αποτέλεσμα. Αυτό που είχα παρατηρήσει και στο demo και στις ζωντανές εμφανίσεις, αλλά και σε κάποια κλιπάκια του δίσκου που είχα ακούσει παλιότερα, είναι ότι τα καθαρά φωνητικά βγαίνουν «καταναγκαστικά» κι όχι με άνεση, ενώ σε σημεία ψιλοφαλτσάρουν. Αυτό όμως που παρατήρησα τώρα, μετά από κανονικό λιώσιμο του cd (πολύ καλό artwork παρεμπιπτόντως!), είναι ότι η χροιά της φωνής παραείναι αντρική γι’αυτό το στυλ. Η βραχνάδα και το μπάσο της φωνής δεν ταιριάζει και πολύ στο ιδίωμα. Παρόλο που παραπονιόμουν για τα gay καθαρά φωνητικά στο metalcore, τελικά αποδεικνύεται ότι μόνο τέτοια καθαρή φωνή χρειάζεται σε αυτό το ύφος. Βασικά, η μουσική είναι φτιαγμένη έτσι, ώστε να χρειάζεται καθαρά φωνητικά, αλλά η αλήθεια είναι ότι μόνο στο «Exhaling Perfection» κολλάει η χροιά αυτή, δίνοντας μάλιστα ένα σχεδόν doom συναίσθημα, καθώς και τα spoken word σημεία.  Ειδικά οι ψίθυροι του «Sober» είναι όλα τα λεφτά!
H μπάντα έχει γυρίσει με τη βοήθεια του Bob Katsionis κι ένα video για το κομμάτι «Laceration Of Innocence» , το οποίο μπορείτε να δείτε εδώ:

http://www.youtube.com/watch?v=dHW73HVEL48

Γενικά μιλάμε για μια πολύ καλή δουλειά που αξίζει την προσοχή του ελληνικού metal(core) κοινού. Καλή αρχή λοιπόν παίδες και καλή συνέχεια!

Κείμενο: Κωντσαντίνος Σταύρου

Line-Up:
Πασχάλης Θεοτόκης – Κιθάρα,φωνή
Πανταζής Θεοτόκης – Μπάσσο
Κωστής Τάτσης – Τύμπανα
Ορέστης Γεωργιάδης – Κιθάρα