Συνέντευξη στον Ηλία Μπαρλή

Καταρχάς, να σου πω πολλά μπράβο για την καινούργια σας κυκλοφορία και ότι  προσωπικά βλέπω αυτή την στροφή προς το death σαν μια αναβάθμιση του ήχου σας. Τι σας έκανε να προβείτε σε μια τέτοια αλλαγή;

Να σε ευχαριστήσω για τα καλά σου λόγια ,ίσως είναι το πρώτο μας άλμπουμ που έχει τόσο γρήγορα καλή αποδοχή από πολύ κόσμο. Ειδικά σε δύσκολες αγορές, όπως είναι η Γερμανία, πήρε πολύ καλές κριτικές. Σχετικά τώρα με την αλλαγή ήχου που λες, ξέρεις, ποτέ δεν καθόμαστε και λέμε τώρα θα παίξουμε έτσι ή αύριο θα παίξουμε αλλιώς. Παίζει βασικό ρόλο σε τι διάθεση είμαστε την δεδομένη στιγμή που ξεκινάμε να γράφουμε κάτι. Το πρώτο τραγούδι που συνθέσαμε ήταν το “Faceless Wrath of Oblivion” κατά την διάρκεια του “Apocalypse of The Ancient Ones tour” στην λατινική Αμερική. Δεν ξέρω, ίσως το κλίμα εκεί, μας ώθησε στο να γίνουμε λίγο ακόμη πιο ακραίοι. Κατ’αυτό τον τρόπο πήραν σειρά και τα επόμενα κομμάτια του άλμπουμ.

 

Μίλησε μας για το lineup του σχήματος .

Τα τελευταία 4 χρόνια έχουμε σταθερό line up και αυτό είναι καλό για την μπάντα. Είμαι εγώ στο ηλεκτρικό μπάσο και στα φωνητικά, ο Asmodevs Draco Dvx στα τύμπανα, ο Intra στην ηλεκτρική κιθάρα και στις ζωντανές εμφανίσεις έχουμε στη ρυθμική κιθάρα τον Talo και όποτε μπορεί τζαμάρει  μαζί μας σε συναυλίες στο εξωτερικό ο Vicotnik.

 

Ποιος είναι ο υπεύθυνος για την μουσική και τους στίχους; Και που ηχογραφήσατε; Ποιος επιμελήθηκε το artwork του δίσκου;

Έχουμε ένα πολύ δυνατό line up που ξέρει πολύ καλά να χειρίζεται ο καθένας το μουσικό του όργανο και πραγματικά εάν έλειπε κάποιος από τους παραπάνω που ανέφερα στο line up σίγουρα ο δίσκος δεν θα ήταν τόσο μπόμπα όπως τον ακούς εσύ σήμερα. Από εκεί και πέρα ο Indra είναι μια πραγματική ριφομηχανή που με την βοήθεια των υπολοίπων στον βαθμό που αναλογεί στον κάθε έναν συνέθεσε την μουσική γι’αυτό το άλμπουμ. Εκτός από το “Faceless Wrath of Oblivion” που γράψαμε στίχους και οι 3 μαζί στην Κολομβία και το ομώνυμο “Ζήτω Ο Θάνατος” που του έγραψε η Jarboe τους υπόλοιπους τους έγραψα εγώ. Το εξώφυλλο για ακόμη μία φορά το έφτιαξε ο Γιώργος Πρασίνης και το artwork το έκανε ο Mentalporn ο τύπος που κρύβεται πίσω από τα πολύ όμορφα γραφικά των Behemoth.

 

Ποιες είναι οι εντυπώσεις σου τώρα που ακούς ολοκληρωμένη την κυκλοφορία σας. Είστε ευχαριστημένοι από το τελικό αποτέλεσμα;

Νομίζω είναι γενική ομολογία πως η παραγωγή σκοτώνει!  Μουσικά θέλαμε ένα δίσκο που να μην ξεπερνά κατά πολύ την μισή ώρα, όπως ο αγαπημένος δίσκος όλων μας το “Reign in Blood”, να είναι ραδιοφωνικός δίσκος, δηλαδή να τον ακούς μία φορά και να το σιγοτραγουδάς. Νομίζω πως το τελικό αποτέλεσμα αποδίδει άριστα σε αυτό.

 

Στον ήχο των Naer Mataron πόσος χώρος υπάρχει για πειραματισμό; Τώρα κάνατε μια στροφή προς το death, αργότερα θα εντάσσατε στον ήχο σας κάποια άλλα στοιχεία ή θα υπήρχε ενδιαφέρον για μια ολοκληρωτική αλλαγή; Παραδείγματος χάρη να βάλετε στοιχεία industrial.

Κάποια noise industrial περάσματα είχαμε στο “River At Dash Scalding” και στο “Discipline Manifesto” με την βοήθεια του Nordvargr. Δεν νομίζω πως το industrial είναι μουσική που θα μας ενδιέφερε. Ίσως πιο πολύ κάποια occult ambient περάσματα, όπως αυτά που έχουμε βάλει στο b side “Εγώ ειμί το Φως του κόσμου”, εάν εννοείς κάτι τέτοιο, ναι θα το ξαναδοκιμάσουμε. Γενικά πάντως δεν θα είμαι εγώ αυτός που θα προτείνει κάτι τέτοιο στην μπάντα.

 

Μίλησε μας για τις μουσικές σου επιρροές και κατά πόσο επηρεάζεσαι από αυτές και πως βλέπεις τα διάφορα παντρέματα στην μουσική.

Στα πρώτα χρόνια της μπάντας στις αρχές της δεκαετίας του 90’ φυσικά και είχαμε επιρροές, ποιος δεν έχει άλλωστε στα πρώτα του βήματα. Σίγουρα εκτιμώ κάποιους μουσικούς και λιγότερο μπάντες και ο κατάλογος είναι πολύ μεγάλος, όπως κιθαρίστες:    Glenn Tipton, το δίδυμο Hanneman/King, Hank Shermann, Snorre W. Ruch, Yusaf Parvez, Carl-Michael Eide, Carl August Tidemann, Roger Tiegs, Erik Rutan, Doug Cerrito, Robert Vigna από μπασίστες: Hugh Stephen James Mingay, Frank Bello, Alex Webster από ντράμμερ: Gylve Fenris Nagell, Jan Axel Blomberg, Derek Roddy, Dave Lombardo ,pete Sandoval από τραγουδιστές : Jared W. Anderson, Ross Dolan, Steve Tucker, Bjørn Dencker Gjerde, Kristoffer Rygg, Thomas Kronenes, Don Doty, Marko Laiho, Tom Araya και από παραγωγούς: Tom Kvålsvoll, Erik Pytten, Rick Rubin, Wojtek & Sławek. Εάν εννοείς παντρέματα, όπως κάνουν οι Nile, σίγουρα είναι πολύ ενδιαφέρον, ακόμη και αυτά που άκουσα από Rotting Christ ήταν κάτι που δεν με ξένισαν πολύ.

 

Τι πραγματεύονται οι στίχοι σας και από πού πηγάζει η έμπνευση για αυτούς;

Οι στίχοι σε αυτό το άλμπουμ είναι ότι πιο ρεαλιστικό έχω γράψει έως σήμερα. Έχουν σαν θέμα την πορεία της σάρκας προς τον θάνατο. Ξέρεις, σε εμάς τους ανθρώπους του 20ου αιώνα, η ιδέα του θανάτου είναι πολύ άσχημη και αποκρουστική, μιας και η δική μας γενιά δεν έχει εμπλακεί σε κάποιο πόλεμο με κάποιον άλλο εχθρό. Οπότε ο θάνατος είναι κάτι που μπορεί να μας συμβεί μόνο από κάποιο σοβαρό θέμα υγείας  ή από γηρατειά ή από κάποιο ατύχημα. Είμαστε δηλαδή μακριά και έχουμε αποκοπεί απ’ την   ιδέα του θανάτου. Αντίθετα, όμως, εάν για παράδειγμα πηγαίναμε στην κλασική Αθήνα που δεν είχε περάσει χρονιά χωρίς να εμπλακεί σε πόλεμο και που θα έπρεπε η κάθε οικογένεια να έκανε τουλάχιστον 4 με 5 παιδιά για να μπορέσει να υφίσταται βιολογικά αφού καθημερινά ο θάνατος ήταν δίπλα τους, ήταν και πιο εξοικειωμένοι με αυτόν. Είχαν  αναπτύξει μια πολύ μεγάλη φιλοσοφική αλλά και επιστημονική  προσέγγιση για το τι είναι ο θάνατος. Είχε περάσει, θα πρόσθετα στο DNA εκείνου του Αθηναίου. Το άλμπουμ μας, λοιπόν, λέει ξεδιάντροπα στον ανυποψίαστο ακροατή πώς η μία και μοναδική αλήθεια είναι ότι ο καθένας μας είτε είναι φτωχός είτε είναι πλούσιος, σ το τέλος αυτό που παίρνει, είναι ένα μέτρο μαύρης γης. Εδώ λοιπόν έρχονται οι Naer Mataron και σου λένε, πως εσύ θα πρέπει να αποφασίσεις , πως θες να ζήσεις, σαν ραγιάς που έχεις μάθει να σκύβεις το κεφάλι ή σαν άνθρωπος από το άνω-θρώσκω, που πρέπει να κοιτάς κατάματα την ζωή να στύβεις την πέτρα και να οριοθετείς εσύ τις κόκκινες γραμμές. Τότε να είσαι σίγουρος  πως εάν είσαι σε αυτούς που ανήκουν στην δεύτερη κατηγορία, στο τέλος της ζωής σου θα έχεις έναν θριαμβευτή θάνατο! Ζήτω ο Θάνατος λοιπόν.

 

Μια πιο προσωπική ερώτηση: Θα ήθελα να μου πεις αν υπάρχει ελεύθερος χρόνος για να ακούς μουσική και τι μουσική σου αρέσει να ακούς. Αν ξεχωρίζεις κάποια καινούργια συγκροτήματα και πως βλέπεις την παγκόσμια metal σκηνή.

Χρόνο δεν έχω καθόλου, αλλά πάντα κοιτάω η μουσική να με συντροφεύει. Είμαι μεγάλος συλλέκτης βινυλίου και πάντα κοιτάω να ενημερώνομαι  για την πορεία της μουσικής που αγαπάω. Είμαι από αυτούς τους τυχερούς που έχουν ανακαλύψει αρκετά συγκροτήματα πολύ πριν γίνουν διάσημα αλλά ήταν ακόμη στο πρώιμο στάδιο των demo, όπως για παράδειγμα “Ved buens ende, Funeral Mist, My Dying Bride, Arcturus etc.” Ναι έχω ξεχωρίσει κάποιες όπως Dead Congregation, Nocturnal Vomit και Acherontas, μιλάω πάντα για μπάντες που έχουν και σκηνική παρουσία και έχουν κάνει και βήματα στο εξωτερικό έτσι, ασχέτως εάν εδώ ο ελληνικός τύπος δεν έχει πάρει μυρουδιά.  Η παγκόσμια metal σκηνή έφαγε μια γερή κλοτσιά από το παράνομο downloading, ειδικά οι εταιρίες που δεν πρόλαβαν να πάρουν εγκαίρως μέτρα. Είναι όμως μια πολύ καλή ευκαιρία να φύγει η σαβούρα και να μείνουν στο τέλος η μπάντες που πραγματικά ξέρουν τι κάνουν αλλά και οι εταιρίες που δεν ήταν φούσκα και που πραγματικά αγάπαγαν αυτή την μουσική και δεν το έκαναν μόνο για τα άπληστα κέρδη τους.

 

Ποια είναι λοιπόν η γνώμη σου για το παράνομο downloading; Εσύ αγοράζεις μουσική; Και σε ποια μορφή την προτιμάς; CD ή βινύλιο;

Φυσικά και αγοράζω όπως προανέφερα είμαι λάτρης του βινυλίου. Και χαίρομαι που κάποια παλιά πράγματα που δεν είχαν κυκλοφορήσει σε βινύλιο παρά μόνο σε cd, να επανακυκλοφορούν ξανά σε μορφή LP. Εάν κάτι παράνομο δεν το κτυπήσεις στην αρχή που μπορείς, μετά γιγαντώνεται και γίνεται κατά κάποιο τρόπο νόμιμο στην συνείδηση του κόσμου. Όπως το παράνομο downloading. Οι εταιρίες είχαν την ευκαιρία να κάνουν κάτι  και την έχασαν, τώρα στήθηκε ολόκληρη βιομηχανία γύρω από αυτό και άντε τώρα να το περιορίσεις. Αλλά να είμαστε και ρεαλιστές, εάν όντως ήθελαν να κτυπήσουν  το παράνομο downloading  θα το είχαν κάνει, όπως δεν χτυπούν το εμπόριο των ναρκωτικών και καθημερινά χάνεται νέο αίμα, όπως δεν χτυπούν ένα σωρό άλλα πράγματα και δήθεν αγωνιούν για το τι μέλει γενέσθαι.

 

ΖΗΤΩ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ο τίτλος του νέου άλμπουμ, μίλησε μας γι’ αυτό. Γιατί επιλέξατε αυτόν τον τίτλο.

Είναι ένας τίτλος σίγουρα που προκαλεί από μόνος του έτσι… οπότε στρέφεις και τα φώτα της δημοσιότητας κατευθείαν πάνω σου. Από την άλλη είναι και ο ξένος τύπος που τρελαίνεται να ακούει ελληνικούς τίτλους οπότε, why not.

 

Πως βλέπεις τα πράγματα στην εγχώρια metal σκηνή και από την εμπειρία σου τόσα χρόνια με το συγκρότημα, ποια είναι η γνώμη σου για τους Έλληνες μουσικούς;

Είναι κάτι που το λέω χρόνια και το φωνάζω κιόλας, πρέπει να φύγει ο Έλληνας μουσικός από την νοοτροπία του ερασιτεχνισμού εάν θέλει να πετύχει κάτι. Οι εποχές τώρα με το internet, είναι πολύ πιο εύκολες από έναν νέο να προωθήσει την δουλειά του χωρίς καν μάλιστα να χρειαστεί να βγει από το σπίτι του. Ηχογραφεί στο pc του, φτιάχνει και ένα video, το ανεβάζει στο you tube, και αυτό είναι. Αυτομάτως έχει και ακροατήριο. Αυτό που πρέπει, είναι να μελετά καθημερινά το όργανό του, να βάζει στόχους και λίγο λίγο να τους κατακτά και φυσικά να έχει ένα όραμα υγιές, στα πρότυπα του εφικτού. Δεν μπορούμε όλοι να γίνουμε Gus G και Rotting Christ, παρ’όλο που γνωρίζω από πρώτο χέρι πόσο πολύ έχουν δουλέψει οι τύποι. Τελευταία, βλέπω μια κίνηση στη σκηνή ειδικά στο heavy, epic και power metal και αυτό είναι ενθαρρυντικό.  Δυστυχώς, ακόμη δεν έχουμε εταιρίες εγχώριες για να στηρίξουν και δυστυχώς πολλά από τα club καλό θα ήταν να ρίξουν τις τιμές τους,  γιατί για να κλείσεις ένα live θες αρκετά λεφτά.  Η οικονομική κρίση θα πρέπει να τους φέρει στα συγκαλά τους.

 

Σε τι format θα κυκλοφορήσει ο νέος σας δίσκος;

Φυσικά βινύλιο, το είχαμε σαν ρήτρα στο συμβόλαιο χα χα. Αλλά και σε digipack CD.

 

Σε αυτόν τον δίσκο δεν ακούμε τον Vicotnik. Έχεις αναλάβει εσύ το μικρόφωνο και τα πας περίφημα. Υπάρχει περίπτωση στο μέλλον να ξανακούσουμε κάποιον άλλο τραγουδιστή ή έχεις αναλάβει πια εσύ τα ηνία;

Σε ευχαριστώ, δούλεψα πολύ σκληρά για να φτάσω σε υψηλό επίπεδο και είχα έρθει σε επαφή με πολύ κορυφαίους τραγουδιστές του είδους.  Ξεκινήσαμε να δουλεύουμε το άλμπουμ πάνω στις φωνητικές γραμμές που του αρέσουν του Vicotnik και κάναμε το single “ Εγώ ειμί το φως του κόσμου”. Όμως, είχαμε το ευχάριστο γεγονός λίγο πριν τις ηχογραφήσεις του άλμπουμ, η γυναίκα του  Vicotnik να είναι έγκυος και να γεννά ακριβώς την περίοδο που θα ήμασταν στο στούντιο. Τι να κάνουμε για αυτό. Η οικογένεια του τον ήθελε κοντά του. Έτσι ξεκινήσαμε να αλλάζουμε τις φωνητικές γραμμές πάνω στις δικές μου αναπνοές και νομίζω κατά γενική ομολογία πως τα καταφέραμε. Είχα κάνει κάποια φωνητικά και στο “Praetorians” αλλά και δεύτερα φωνητικά στα live μας, οπότε εντάξει μην το παίζω παρθένα χα χα.  Σε κάποια live, ναι, θα συμμετέχει ο Vicotnik αλλά στο στούντιο θα δούμε.

 

Υπάρχουν σχέδια για περιοδείες;

Σε περιοδείες όπως κάναμε παλαιότερα, δίμηνες, νομίζω πως όχι, αλλά σε απομονωμένα φεστιβάλ σίγουρα είναι κάτι που το δουλεύουν τα παιδιά από την εταιρία σε Βέλγιο, Γερμανία, Πολωνία, Ολλανδία.  Αλλά η άποψη της μπάντας, πρωτίστως, είναι να παίξουμε σε χώρες που δεν έχουμε ξανά επισκεφτεί  και που φυσικά δεν είναι οι παραπάνω.

 

Τι σημαίνει black metal για εσένα;

Είναι μια ιδεολογία που ακούγεται! Τέλος!

 

Που βλέπεις αυτή την εποχή να ανθίζει η ακραία σκηνή;

Είναι κάποια κωλόπαιδα στο Ντροντχαιμ  που πραγματικά βγάζουν μάτια. Aptorean Demon, Mare, Slagmaur, Dodsengel, Saligia, στην Ν.Υόρκη, Disma,  Father Befouled, Encoffination, στην Πολωνία Kriegmachine, Mgla, Infernal War, Ισλανδία, Svartidaudi, Myrk.

 

Πες μας κάποιες αγαπημένες σου μπάντες;

Μα φυσικά Slayer, Dark Throne, Burzum, Immolation, Hate Eternal.

 

Αν και είναι λίγο νωρίς για μια απάντηση, υπάρχει υλικό στα σκαριά για ένα νέο δίσκο σας;

Ναι σκεπτόμαστε να κυκλοφορήσουμε το δεύτερο μέρος του EP “Εγώ ειμί το φως του κόσμου”. Θα μπούμε να γράψουμε στις αρχές του νέου έτους και ο πιθανόν τίτλος θα είναι “Και ο λόγος έγινε σαρξ”. Επίσης έχουμε κατά νου ένα split 7”EP. Με κάποια άλλη ελληνική μπάντα που θα είναι tribute στον παλιό ελληνικό ήχο στις αρχές του `90.

 

Σε ευχαριστώ πολύ. Μπράβο και πάλι για το δίσκο σας. Κλείσε όπως θέλεις.

Εμείς ευχαριστούμε για την υποστήριξη, από εκεί και πέρα στηρίξτε το νέο μας δίσκο γιατί οι εποχές είναι δύσκολες και μια μπάντα πόσο μάλλον από την Ελλάδα το έχει ανάγκη. Από Ελλάδα μπορείτε να το παραγγείλετε μόνο με 10  euro. Από neda.prod@hotmail.com ή από το δισκάδικο Metal Era.

https://www.facebook.com/pages/Naer-Mataron-official/122029807867493