Καλημέρα Χάρη, χαίρομαι πολύ που μου δίνεται η ευκαιρία να τα πούμε έστω και έτσι, μέσα από μια συνέντευξη. Σε ευχαριστούμε πολύ για τον χρόνο σου. Ας ξεκινήσουμε λοιπόν.

Μίλησε μας για τους Hail Spirit Noir. Πες μας τα πάντα.

Λοιπόν, τα πάντα δεν είναι και πάρα πολλά. Δημιουργηθήκαμε το 2010 όταν εμένα μου ήρθε να κάνω μιά δεύτερη μπάντα (η άλλη μπάντα μου είναι οι Transcending Bizarre?) η οποία να έχει αναφορές στις δεκαετίες ’60 και ’70. Τώρα πώς μου ήρθε αυτό να σου πω δεν ξέρω ακριβώς, αλλά ανέκαθεν όταν άκουγα ροκ μουσική απο εκείνες τις δεκαετίες έβρισκα κοινά στοιχεία με το μέταλ, λίγο η ψυχεδέλεια, λίγο η διαφορετικότητα απο την ποπ μουσική των μαζών, λίγο ο βρώμικος ήχος της κιθάρας που μου έφερνε σε ωμό black metal, όλα αυτά. Γράψαμε το δίσκο αυτό το καλοκαίρι και είμασταν σίγουροι οτι θα τον βγάλουμε μόνοι αλλά τελικά ενδιαφέρθηκε μία απο τις πιό cult εταιρείες του χώρου μας η  Code666. Οι Ηαιλ Σπιριτ Νοιρ αποτελούνται απο τρία μέλη των transcending Bizarre?, εμένα τον Θεοχάρη και τον Dim.

Μπορώ να βγάλω συμπέρασμα από το όνομα της μπάντας ότι βασική έμπνευση της μπάντας είναι το σκοτάδι, το μαύρο. Μίλησε μας για το πώς βγήκε το όνομα και αν αυτή η άποψή μου σε βρίσκει σύμφωνο.

Η έμπνευση της μπάντας φυσικά και είναι το μαύρο, η μουσική μας είναι σκοτεινή και υπερβατική.  Το μαύρο με την έννοια noir φέρνει στο νου ταινίες ασπρόμαυρες, απο την δεκαετία του ’20 και πέρα, που νομίζουμε οτι ταιριάζουν  στο στυλ μας. Το όνομα γενικά το διαλέξαμε επειδή μας φάνηκε αισθητικά όμορφο και επειδή αυτή η μπάντα γεννήθηκε για να δοξάσει σκοτεινά στοιχεία και όχι την χαρά του έρωτα χαχα…

Ποια είναι η κύρια επιρροή της μπάντας και τι σας ερεθίζει να γράφετε μουσική.

Έχουμε δώσει αρκετές συνεντέυξεις και όταν μας ρωτάνε για τις επιρροές μας αναφέρω ως κύρια επιρροή πάντα τον Μάνο Χατζιδάκι, οπότε μετά με ρωτάνε ‘ποιός είναι αυτός’.  Και δεν κάνω πλάκα, λατρεύω τον Χατζιδάκι σαν συνθέτη και νομίζω οτι έχει άπειρες σκοτεινές στιγμές, ειδικά στα πρώτα του χρόνια πριν γυρίσει Ελλάδα και γίνει λίγο πιό λαικός και εμπορικός. Το άλμπουμ του ‘Reflections’ , στα τέλη της δεκαετίας του ’60, είναι ίσως το αγαπημένο μου άλμπουμ όλων των εποχών, κόβω φλέβες όταν το ακούω.  Προσπάθησα προσωπικά να φτιάξω και εγώ ένα άλμπουμ τόσο σκοτεινό, μελαγχολικό, φιλοσοφημένο και άρτιο μουσικά σαν αυτό. Ο ήχος μας είναι ρέτρο για να προσιδιάζει σε ροκ άλμπουμ εκείνης της εποχής αλλά παράλληλα να έχει και σύγχρονα στοιχεία. Φυσικά δεν θέλησα να αντιγράψω τίποτα αλλά με βάση κάποια καλτ φίλτρα του παρελθόντος να δημιουργήσω και εγώ ένα σύγχρονο ακραίο μέταλ άλμπουμ που έχει να δώσει κάτι καινούργιο στη σκηνή. Αυτό που με εμπνέει να γράψω μουσική είναι η ευτυχία. Αντίθετα με άλλους συνθέτες, δεν θέλω καν να πιάσω κιθάρα όταν νιώθω προσωπικά μίζερος.

Διακρίνω στον ήχο σας πολλά 70’s στοιχεία. Επειδή αυτό το στοιχείο, το occult, τείνει να γίνει και λίγο μόδα τώρα τελευταία, ποια η γνώμη σου. Ακολουθείτε και εσείς το ρεύμα της εποχής ή προτιμάτε να παίζετε όπως σας βγαίνει η έμπνευση κάθε φορά?

Εξήγησα νομίζω πιό πριν πώς μου ήρθε να εμπνευστώ απο αυτήν την εποχή. Μας συγκρίνουν σε κριτικές με μπάντες όπως οι Ghost, The Devil’s Blood και άλλες με τις οποίες έχει αναβιώσει αυτό το occult ροκ/μέταλ στοιχείο αλλά προσωπικά πιστεύω πως δε μοιάζουμε ιδιαίτερα μουσικά . Ίσως στην γενική ατμόσφαιρα που είναι λίγο ρετρο αλλά μέχρι εκεί. Εμείς είμαστε λίγο πιό ακραίοι στη σύνθεση και πιό ωμοί στην τεχνική. Δεν νομίζω λοιπόν να ακολουθήσαμε το ρεύμα της εποχής εκτός και αν κάτι τέτοιο έγινε καθαρά υποσυνείδητα.

Ποιος γράφει την μουσική των Hail Spirit Noir?

Εγώ είμαι ο κύριος συνθέτης και με βοηθάνε πάρα πολύ στην τελική μορφή των κομματιών οι Θεοχάρης και Dim, με τους οποίους δουλεύουμε και στους Transcending Bizarre?,οπότε συνεννοούμαστε άψογα. Στην αρχή ηχογραφώ κάποια ντέμο και μετά μαζευόμαστε και τους αλλάζουμε τα φώτα, χωρίς όμως να χάνουν τα κομμάτια τους την ομοιογένειά τους. Δεν βάζει ο καθένας ότι ιδέα του έρθει άκριτα δηλαδή.

Ποια η γνώμη σου για την ελληνική σκηνή?

Δεν μπορώ να πω οτι είμαι και οπαδός. Έχω όλη την καλή διάθεση αλλά μέχρι τώρα έχω παρατηρήσει οτι ελάχιστες ελληνικές μπάντες ακούω. Ακούω πχ Aenaon, No Hand Path, Dol Ammad, Dirty Granny tales και κανα δυό άλλες αλλά μέχρι εκεί. Ελπίζω να ανακαλύψω και άλλες που να μου αρέσουν. Αυτό που ξέρω πάντως είναι οτι στον ελληνικό μέταλ χώρο τους πολύ καλούς μουσικούς τους ψάχνεις με τα κυάλια.

Πιστεύεις ότι ο πολιτισμός και η νοοτροπία μας ως Έλληνες θα μας αφήσει ποτέ να προάγουμε το metal, σε όλα του τα είδη, μέσα στην ίδια μας την χώρα και να κατακτήσει μια καίρια θέση και αναγνώριση στο ελληνικό μουσικό στερέωμα? Αναφέρομαι σε αυτό το γεγονός, γιατί ήδη στο εξωτερικό η Ελλάδα είναι αναγνωρισμένη και κατέχει την θέση της, εδώ στην κακομοίρα την Ελλάδα είναι λίγο τα πράγματα παράξενα.

Όχι δεν το πιστεύω, θέλουμε δουλειά ακόμη. Εδώ Ελλάδα το mainstream  στοιχείο είναι πιό κυρίαρχο απο παντού, δεν υπάρχει ούτε παραθυράκι για κάτι ποιοτικό. Εδώ περιμέναμε ο Λάνθιμος να είναι υποψήφιος στα όσκαρ ωστε να ασχοληθούν και κανα δυό κανάλια μαζί του. Είμαστε απολύτως αποχαυνωμένοι, αμόρφωτοι και χωρίς καλλιτεχνική παιδεία, οπότε η mainstream τέχνη, τα σκουπίδια που βλέπεις και θέλεις να κάνεις εμετό, θα τα τρώμε στη μάπα χωρίς καμία φωτεινή εξάιρεση. Ακόμη και η Τουρκία έστειλε στη Γιουροβίζιον ροκ μπάντες, η καθυστερημένη όπως την αποκαλούν μερικοί άσχετοι Τουρκία. Η Ελλάδα αν στείλει κάποτε κομμάτι με ηλεκτρική κιθάρα νομίζω θα είναι σημάδι οτι πάμε για επανάσταση. Βλέπεις λοιπόν τους Septicflesh, Rotting Christ να γεμίζουν κλαμπάκια του εξωτερικού με ξένο κόσμο, όχι ομογενείς, και δεν τους ξέρει κανείς μέσα στην Ελλάδα εκτός του μέταλ χώρου. Στα μουσικά βραβεία της Ελλάδας βραβεύουν κάτι αμούστακα παιδάκια που προσπάθούν να γίνουν γκέι ώστε να τους κάτσουν οι γκέι μάνατζερ. Η έλλειψη επιπέδου και πολιτιστικής παιδείας στην Ελλάδα νομίζω έχει πιάσει αυτή τη στιγμή ταβάνι.

Μέσα σε ένα Top ten με ελληνικά τραγούδια όλων των ειδών, θα μπορέσουμε να δούμε metal και rock μπάντες ανάμεσά τους? Υπάρχει περίπτωση να το δούμε κάποια στιγμή αυτό?

Αν ποτίσουμε 10 εκατομμύρια έλληνες με LSD ίσως. Τους λόγους τους παρέθεσα πριν.

Το metal έχει χαρακτηριστεί από πολλούς μουσική που ακούν οι έφηβοι, λόγω ηλικίας και αντίδρασης προς το σύστημα. Ποια η απάντηση σου σε όλους αυτούς τους «ειδήμονες»?
Και ποια η απάντηση σου σε όλα αυτά τα πιτσιρίκια που μετά τα 25 τα βλέπεις να χτυπιούνται στα μπουζούκια?

Είναι και εδώ θέμα έλλειψης γενικής παιδείας και καλλιτεχνικής κουλτούρας. Ακούν μερικοί έφηβοι μέταλ επειδή ο μεταλλάς του σχολείου έχει πολλές γκόμενες οπότε το κάνουν καθαρά απο μόδα. Μετά βλέπουν οτι δεν μαμάνε με το μέταλ  και λένε ας δοκιμάσουμε και τα μπουζούκια. Αν ένας ακούει μέταλ απο αντίδραση , προφανώς και κάποτε θα το γυρίσει στα μπουζούκια. Το μέταλ είναι απο τα λίγα είδη μουσικής που έχει να επιδείξει πλούτο και ποικιλία σε συνθέσεις, καλλιτεχνική ελευθερία εκφράσεως και πάνω απο όλα , πάθος. Αν το αγαπήσεις θα το αγαπήσεις για αυτό, και όχι επειδή τα έχεις με το σύστημα.  Τώρα έχω παρατηρήσει οτι για να το παιξει άντρας ο έφηβος ακούει χιπ χοπ και κάτι τέτοιες μουσικές για άμπαλους και απαίδευτους. Πραγματικά αυτό το χιπ χοπ έχει κάνει μεγάλη ζημιά σε άτομα που την ψάχνουν λίγο διαφορετικά και δυστυχώς πέφτουν στα δίχτυα του λόγω hype.  Και νομίζω σε καθαρή μουσική καλλιτεχνική αξία ακόμη και η λέξη σκουπίδι θα ήταν κοπλιμέντο για το χιπ χοπ και τα παρεμφερή.

Πως θα χαρακτήριζες την μουσική σας? Σκοτεινή, μαύρη, «διαβολική»?

Ε μάλλον ναι. Ειμαστε επηρεασμένοι απο ταινίες τρόμου, κυρίως παλιές, όπως το Μωρό της Ρόζμαρι ή το Suspiria του Ντάριο Αρτζέντο. Μου αρέσει ο διάβολος ως ιδέα. Πρέπει αν είσαι πολύ έμπειρος και ευφυής για μπορείς να διαβάλλεις. Όταν διαβάλλεις, είσαι συνήθως ένα βήμα πιό μπροστά απο αυτόν που πας να διαβάλεις.  Θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, οπότε το θέμα Σατανά κτλ το βλέπω καθαρά φιλοσοφικά, δεν πιστεύω οτι υπάρχουν ούτε σατανάδες ούτε θεοί κτλ  Λίγο διάβασμα και λίγο σκέψη είναι αρκετά για να γίνει κάποιοα άθεος. Λίγο παραπληροφόρηση, λίγο αυθυποβολή κτλ είναι αρκετά για να γίνει κάποιος χριστιανός ή ένθεος. Αισθητικά επίσης μου αρέσουν πολύ στίχοι και ζωγραφιές διαβολικές, όπως και το δικό μας εξώφυλλο.

Η μουσική σας στα αυτιά μου ηχεί πολύ φρέσκια και διαφορετική. Θεωρείτε ότι ηγείστε του occult ήχου εδώ στην Ελλάδα?

Ε τώρα να πούμε οτι είμαστε ηγέτες εμείς θα ήταν υπερβολή. Δεν ξέρω ακόμη τί είμαστε. Να μου στείλει η εταιρεία τις πωλήσεις και θα σου πώ χαχα…

Ακούγοντας την μουσική σας πολλές φορές σε κάποια σημεία μου κόλλαγε απίστευτα η προσθήκη πνευστών. Υπάρχει περίπτωση να ακούσουμε κάτι τέτοιο από εσάς στο μέλλον. Ή μια πιο ορχηστρική σας δουλειά?
Στο videoclip σας έχει γίνει απίστευτη δουλειά και το βρίσκω πολύ εμπνευσμένο? Από πού ήρθε η ιδέα για κάτι τέτοιο?

Ωραία η παρατήρηση σου για τα πνευστά. Κοίτα τα πνευστά μου πέρασαν απο το μυαλό αλλά κάποιες δοκιμές που έκανα δεν μου άρεσαν γιατί έβγαινε ο δίσκος πολύ prog, και εμείς τον θέλαμε λίγο πιό ωμό, πιό black metal. Κάτι μου λέει οτι ο νέος δίσκος θα έχει κάποια πνευστά όμως. Το video που κάναμε ήταν η εικόνα που μας ήρθε στο μυαλό όταν ακούσαμε την μουσική μας τελειωμένη μετά τη μίξη. Μας βγήκε κάτι ασπρόμαυρο, κάτι νουάρ, κάτι παραμυθένιο απο μιά παλιά εποχή, σε στυλ Lovecraft.

Πως μπορεί κάποιος να βρει την δουλειά σας? Έχει κυκλοφορήσει κάπου?

Μια απο τις πιό γνωστές εταιρείες του πειραματικού και όχι μόνο black metal χώρου, η Code666 το έχει κυκλοφορήσει απο τα μέσα Μαρτίου. Θα το βρείτε και στο ίντερνετ αλλά και σε καταστήματα δίσκων. Σε ευχαριστώ ιδιαίτερα για την ενδιαφέρουσα συνέντευξη και θέλω να σου δώσω τα συγχαρητήρια μου για το περιεχόμενο και το όλο στήσιμο του site.

Συνέντευξη στον Ηλία Μπαρλή

Link