Φράσεις όπως «όλο τα ίδια και τα ίδια παίζει ο Rock και ο Red» και «ξέρω ποιό κομμάτι θα παίξει επόμενο στη λίστα», είναι κοινότυπες και συνηθισμένες ανάμεσα στους φίλους της ροκ μουσικής στη χώρα μας.

Το γεγονός των επαναλαμβνόμενων λιστών σε αρκετούς προκαλεί ακόμη και… αηδία και γι’ αυτό προστρέχουν σε εναλλακτικά ιντερνετικά ραδιόφωνα, εφόσον βέβαια βρίσκονται σε χώρο με σύνδεση.

Στις αρχές της δεκαετίας του ’90 ο Rock Fm ήταν πράγματι ροκ. Σε κάτι μικρά γραφεία στην Ομήρου και με παραγωγούς όπως ο Άγγελος Γεωργιόπουλος (Σκληρό σαν Μέταλλο), ο Δημήτρης Δημητράκας των Panx Romana (Rock ‘n’ Roll Βοήθειες) κ.α.

Τα χρόνια πέρασαν και μαζί άλλαξαν και οι ιδιοκτήτες των σταθμών. Όταν διαβάσετε παρακάτω ποιοί είναι, θα αντιληφθείτε και  γιατί πρωταρχικό τους μέλημα είναι η διαφήμιση και όχι η μουσική.

Ο Rock Fm, λοιπόν, ανήκει στις Αττικές Εκδόσεις του εκδότη Θεοχάρη Φιλιππόπουλου που μεταξύ άλλων έχει περιοδικά όπως τα Madame Figaro, Playboy, Τηλέραμα, Τηλεθεατής, ενώ ο ίδιος εκδίδει και την εφημερίδα Κεφάλαιο. Από ραδιοφωνικούς σταθμούς, έχει τον Radio Dee-Jay και τον Rock Fm. Για τον τελευταίο, στην εταιρική ιστοσελίδα γράφει «το όνομα του σταθμού καθορίζει και τη μουσική του ταυτότητα, χωρίς όμως αυτό να δημιουργεί αυστηρά όρια, φιλοξενώντας όλα τα μουσικά χρώματα αυτής αλλά και κάθε εποχής».

Από την άλλη, ο Red Fm άνηκε για περίπου δέκα χρόνια στην εταιρεία «Μουσικές και Ραδιοφωνικές Επιχειρήσεις Α.Ε.». Ποιά είναι αυτή; Θυγατρική της «Ραδιοφωνικές & Τηλεπικοινωνιακές Επιχειρήσεις Εμπορική Α.Ε.», που φέρει τον διακριτικό τίτλο ΣΚΑΪ 100.3. Ναι, κυρίες και κύριοι, ο κ. Αλαφούζος εκτός από τον ΣΚΑΙ (τηλεόραση και ραδιόφωνο), την Καθημερινή και τον… Παναθηναϊκό, ήταν ιδιοκτήτης και του Red Fm. (σ.σ. πάλι καλά που δεν είχε κάνει τίποτα εσωτερικές μετακινήσεις ο «πρόεδρος» και δεν ακούσατε τον Πορτοσάλτε να σας λέει για τους Bon Jovi…). Το 2015 ο σταθμός μεταβιβάστηκε στην Frontstage AE που έχει και τον Εν Λευκώ και τον Hit, που ήταν ο πρώην Freedom 88, και τώρα παίζει μόνο «επιτυχίες»…

Τώρα, πώς σχετίζεται το «ελαφρολαϊκό» ροκ περιεχόμενο με τις επαναλαμβανόμενες λίστες και τους επιχειρηματικούς σκοπούς των δύο σταθμών?

Χαρακτηριστική ως προς αυτό ήταν η απάντηση στελέχους μεγάλης δισκογραφικής εταιρείας όταν του είπαμε ότι και αυτοί έχουν ευθύνη για το χάλι των ραδιοφώνων. «Εμείς δεν έχουμε καμία σχέση με τις επαναλαμβανόμενες λίστες των σταθμών» μας είχε πει, συμπληρώνοντας ότι «εμείς με το ζόρι να ‘περάσουμε’ ένα με δύο τραγούδια το μήνα».

Ο ίδιος μας εξήγησε και γιατί συμβαίνει αυτό με τις λίστες: «Οι μετρήσεις δείχνουν ότι το κοινό αυτό θέλει ν’ ακούει κυρίως κομμάτια που ξέρει και ότι αν δεν συμβαίνει αυτό, αλλάζει αμέσως σταθμό».

Με απλά λόγια? Ότι συμβαίνει και στις συναυλίες. Το ελληνικό κοινό προτιμά να πηγαίνει μαζικά σε αυτές που θεωρεί σταθερή αξία και αποφεύγει να έρθει σε επαφή με νέες μπάντες ή καλλιτέχνες.

Οι ιδιοκτήτες λοιπόν των δύο ραδιοφωνικών σταθμών που υποτίθεται παίζουν ροκ μουσική, τους αντιμετωπίζουν απλά και ξεκάθαρα ως επιχειρήσεις οι οποίες πρέπει να έχουν ακροαματικότητες τέτοιες και περιεχόμενο που να «συνάδει» με τις ανάγκες των διαφημιστικών εταιρειών και των πελατών τους, κοινώς των διαφημιζομένων, είτε αυτοί είναι οι εταιρείες κινητής τηλεφωνίας, είτε μπισκότα, σοκολάτες και σερβιέτες.

Μπάμπης Πολυχρονιάδης

Πηγή