10257765_857467707652836_8886726551291661719_nΟι πολιτικοί λακέδες και τα τσιράκια της ντόπιας και ξένης ελίτ έχουν ξαμοληθεί, και γαβγίζουν απ’ το πρωί ώς το βράδυ σε κάθε λογής εκπομπή και πάνελ, σε κάθε κωλοκάναλο που εξυπηρετεί τα συμφέροντα της ολιγαρχίας, δήθεν ότι κόπτονται για το καλό του λαού και της πατρίδας. Γαβγίζουν,φοβερίζουν, σπέρνουν πανικό, διχάζουν,μοιράζουν με το κιλό απόγνωση, ανασφάλεια,τρόμο, σκηνές βιβλικής αποκάλυψης. Οι δημοσιογράφοι-λακέδες και τσιράκια της ντόπιας και ξένης ελίτ το ίδιο. Ξερνάνε οχετούς σαπίλας και ιδεολογικής δυσωδίας,ακούραστα όλο το εικοσιτετράωρο, χωρίς κανέναν ενδοιασμό, χωρίς καμιά ντροπή.

Αυτοί είναι κα ιοι μόνοι που θα μείνουν ανέγγιχτοι από την μεταρρυθμιστική μπουλντόζα που έρχεται. Ή μήπως όχι; Αλήθεια πόσοι υπηρέτες της εξουσίας δεν πετάχτηκαν στα σκουπίδια μόλις τελείωσαν την αποστολή τους, μόλις τα αφεντικά τους θεώρησαν πως εξετέλεσαν την αποστολή τους;

Στη μέση όλου αυτού του φρικτού τσίρκου, αφεντικά και υπηρέτες θέλουν έναν λαό-αρκούδα που να χορεύει όταν του χτυπά το ντέφι ο αρκουδιάρης Φόβος. Έναν λαό που να ξεχνά το ξύλο που έχει φάει για να μάθει να χορεύει, να ξεχνά εκείνους που τον κορόιδεψαν και τον άφησαν νηστικό, που οδήγησαν τα παιδιά του στην ανεργία και τους έστειλαν μετανάστες, που οδήγησαν τους πιο ευάλωτους φίλους και συγγενείς του στην αυτοχειρία. Θέλουν έναν λαό-αρκούδα με μνήμη χρυσόψαρου. Ένα τέρας σε μια χώρα-νησί του δόκτορα Μορώ,προσβάλλοντας και φτύνοντας κατάμουτρα την ιστορία και τους αγώνες ενός λαού που αντιστάθηκε σε πολύ πιο δύσκολες εποχές, σε ντόπιους και ξένους κατακτητές με αυταπάρνηση και ηρωισμό.

Θα μου πει κανείς δύσκολη εποχή για ήρωες. Θα μου πει άλλος δεν έχουμε πόλεμο, δεν έχουμε κατακτητές, ζούμε σε μια ελεύθερη και δημοκρατική Ευρώπη κι εσύ, φτωχέ μου καλλιτέχνη, βλέπεις φαντάσματα. Ίσως να ‘ναι κι έτσι, μα εγώ αλλιώς νοώ την ελεύθερη βούληση και την εθνική ανεξαρτησία. Δεν καταλαβαίνω πώς ένας λαός αποφασίζει σωστά μόνο όταν συμφωνεί με τους τοκογλύφους. Πώς ένας λαός είναι σοφός μόνο όταν αποφασίζει να πεινάσει αυτός και τα παιδιά του και τα εγγόνια του για να πλουτίζουν οι αγορές. Πώς ένας εθνικά ανεξάρτητος λαός μπορεί να αποφασίζει για το μέλλον του αν και εφόσον συμφωνεί με τη γνώμη των ισχυρών εταίρων. Πώς η ενωμένη Ευρώπη βαφτίζεται δημοκρατική βουτώντας σε δημοσιογραφικούς οχετούς σαπίλας. Κάποια πράγματα δεν τα καταλαβαίνω, ο ανόητος, όχι!

Δημήτρης Μητσοτάκης
Αθήνα
2 Ιούλη 2015