Από το 1967 που ήρθαμε από την Αίγυπτο ο πατέρας μου προσελήφθει στην εταιρία πετρελαιοειδών Μαμιδάκης και εργαζόταν στις εγκαταστάσεις στα Ελευσίνια. Κανένα μυστήριο. Ελευσίνια σκέτα, 3-4 χιλιόμετρα μετά την Ελευσίνα. Ξύπναγε στις 5.30, άλλαζε 2- 3 λεωφορεία για να φθάσει στην δουλειά του στις 8.00 πμ.

γράφει ο Άγγελος Σφακιανάκης

 

Aπό το 1976 ξύπναγε στις 6.00 γιατί αγόρασε ένα μεταχει ρισμένο FIAT 174 Sport και κέρδισε μισή ώρα ύπνο. Το 1984 καμάρωνε για την επιτυχία της Οπισθοδρομικής Κομπανίας. Πήρε μια αφίσα από τα πάκα που ταχυδρομούσα στους συλλόγους για τις συναυλίες και την πήγε στο συνεργείο στα Ελευσίνια και την κρέμασε μαζί με τα ημερολόγια με τις ξανθές γυμνόστηθες που είχαν όλα τα συνεργεία.

– Τί είν’ αυτό Μαστραντρέα τον ρώτησε ο Μαστρογιάννης ο φίλος του. – Η Οπισθοδρομική Κομπανία, Το συγκρότημα του γιού μου του απάντησε. – Ε, τότε να φέρω κι εγώ την αφίσα του γιού μου. Έχει κι αυτός συγκρότημα αλλά παίζουν Rock. Ξέρεις ένα Θάνο Ανεστόπουλο, με ρώτησε το απόγευμα που γύρισε, έχει ένα συγκρότημα Crazy Patatoel.

Δεν τον ήξερα. Τον έμαθα. Ο Θάνος, ο γιός του Μαστρογιάννη Ανεστόπουλου.
Οι δύο αφίσες έμειναν κρεμασμένες παρέα πολλά χρόνια.

Τα ρεμπέτικα και τα rock στον τοίχο του συνεργείου μαζί με τις γυμνόστηθες που προστήθενταν και άλλες κάθε χρόνο, μέχρι που αντικαταστάθηκαν οι Crazy Patatoel απ’ τα Διάφανα Κρίνα Τον έμαθα κι εγώ μετά αλλιώς με αυτή την σπαραξικάρδια φωνή . Πήγαινα και σε συναυλίες τους αλλά δεν του μίλησα ποτέ.

Το 2000 ήμουν στην Emi και ανέλαβα με τον Μάκη Μηλάτο να κάνουμε ένα αφιέρωμα για τον Παύλο Σιδηρόπουλο. Ένα μουσικό μνημόσυνο για τα δέκα χρόνια χωρίς τον Παύλο.. Τίτλος του αφιερώματος «Στον Π».

Με τα Διάφανα βρεθήκαμε στο Studio Echo για να γράψουν το «Θάνατος» . Εκεί σε μια γωνιά καπνίζοντας τα είπαμε με τον Θάνο για τους «γέρους» μας και ήταν σα να γνωριζόμασταν από κείνα τα χρόνια. Σε λίγο τα ρούχα μας άρχισαν να μυρίζουν εκείνη την βαριά μυρωδιά του συνεργείου.

Aυτή που μου ήρθε στα ρουθούνια όταν έμαθα την απώλεια. Καλό ταξίδι φίλε.

Πηγή: musicpaper.gr