Προς τον κ. Γραμμάτο, ιδρυτή και αρχισυντάκτη του rockap.gr

Λίγη ντροπή κ. Γραμμάτε

Κ. Γραμμάτε, θα ήθελα να σχολιάσω την απρόσκλητη επίθεση σας εναντίον του Γιάννη Αγγελάκα αλλά και τον προσβλητικά φθηνό τρόπο με τον οποίο επιδιώκετε να διεξάγετε «διάλογο» με τον τραγουδοποιό. Θα επιθυμούσα η επιστολή μου να δημοσιευθεί, όπως άλλωστε πράξατε και με την επιστολή και άλλου αναγνώστη με τον τίτλο «α ρε Γιάννη».

Κ. Γραμμάτε, ο Γιάννης Αγγελάκας εκτιμώ ότι δυστυχώς για εσάς, δε θα σας απαντήσει.
Πώς άλλωστε να κάνει κάτι τέτοιο, όταν επιλέγετε να ανταπαντήσετε μ’ ένα βίντεο! Νομίζετε ότι σας πιστεύει κανείς, όταν σκορπάτε δικαιολογίες του τύπου «είμαι εδώ και σε κοιτάζω στα μάτια»;
Δυστυχώς δε σας πιστεύει κανείς.
Επιλέξατε να κερδίσετε λίγες σταγόνες δημοσιότητας με τον πιο φθηνό τρόπο, ο οποίος δε συνάδει με τη φιλοσοφία της μουσικής που προβάλλετε. Όπως και μια νεαρή τραγουδίστρια μπουζουκιών είναι ικανή να προκαλέσει με τον οποιοδήποτε τρόπο το ενδιαφέρον του κοινού και των δημοσιογράφων, έστω και αυτών της «espresso », κατά αναλογία το ίδιο ακριβώς κάνατε και εσείς! Με αυτήν την έννοια ετοιμαστείτε να δώσετε συνέντευξη στην «espresso», κάτω από τον πηχυαίο τίτλο «νεαρός τραγουδιστής της ροκ τα βάζει με τον Γιάννη Αγελάκα»!
Απολαύστε το ένα τέταρτο δημοσιότητας που μας αναλογεί κ. Γραμμάτε! Το κερδίσατε με την αξία σας! Εξάλλου, θα είχε ενδιαφέρον να μας πείτε πόσο αυξάνετε η επισκεψιμότητα της σελίδας σας όταν γράφετε ένα άρθρο που αφορά τον Αγελάκα, τις τρύπες και τα σπαθιά, πόσο μάλλον τώρα, που επιτίθεσθε με τόσο μένος αναίτια εναντίον του.



Επί της ουσίας τώρα.
Είναι δυνατόν επιλεκτικά και αποσπασματικά να παίρνετε δύο φράσεις μια συνέντευξης και πάνω σε αυτές να στηρίζετε έναν ολοκληρωτικά άδικο κατηγορητήριο; Έχετε ποτέ διαβάσει
παλιές συνεντεύξεις του Γιάννη Αγελάκα, ώστε να δείτε το σεβασμό και την αγάπη που εκδηλώνει γιαπαλαιότερους από αυτόν καλλιτέχνες;
Από τους παλιούς ρεμπέτες, μέχρι το Χατζηδάκη (που ήταν ο πιο ροκ απ όλους), το Σιδηρόπουλο, τον Πουλικάκο και τόσους άλλους… Φυσικά και τις έχετε διαβάσει, αλλά συνειδητά τις«ξεχάσατε».
Ας μιλήσουμε για το περιεχόμενο του βίντεο: τα είκοσι ευρώ που παίρνουν οι νεαροί μουσικοί που πλαισιώνουν τον Αγγελάκα έγινε «δεν ξέρω πόσα χρήματα τους δίνεις αλλά τα υπόλοιπα μέλη από τις «Τρύπες» έπαιρναν περισσότερα».

Άρα, συμπέρασμα, διέλυσες τις «Τρύπες», για να παίρνεις μεγαλύτερο κομμάτι της πίτας.
Μάλιστα. Είναι δυνατόν να πιστεύετε κάτι τέτοιο; Είναι δυνατόν η μεγαλύτερη ροκ μπάντα της Ελλάδας να διαλύεται για αυτόν το λόγο; Τότε, γιατί ο Αγγελάκας δεν έκανε αμέσως
μετά μια νέα ροκ μπάντα με το ίδιο ύφος και την ίδια μουσική, προκειμένου να παίρνει περισσότερα χρήματα;

Αντίθετα, η πρώτη του ολοκληρωμένη δουλειά (μετά τη μουσική επένδυση στην ταινία «Ο χαμένος τα παίρνει όλα»), ήταν με τον έξοχο μουσικό Βελιώτη, «Οι ανάσες των Λύκων», απόλυτα αντιεμπορική και τόσο μα τόσο ποιοτική. Άρα έχει δίκιο ο τραγουδοποιός: «αμολάτε λάσπη», συνειδητά και επισταμένως. Σχετικά με τον πρώην ηχολήπτη του Αγγελάκα, η τεκμηρίωση της κατηγορίας σας είναι απίστευτη: «έμαθα από το γαμπρό, του μπατσανάκη, της συμπεθέρας του Τίτου ότι…». Λίγη ντροπή κ Γραμμάτε.

Όμως όλα αυτά δεν έχουν και μεγάλη σημασία.
Η πρόκλησή σας θεωρώ πως ήταν ένα «εφηβικό λάθος». Οι ροκ τραγουδοποιοί είστε αιώνιοι έφηβοι. Ορμητικοί και πολλές φορές επιπόλαιοι. Η αποκοτιά είναι «ίδιον» της ροκ κουλτούρας. Ο πρώτος που θα το καταλάβει και θα χαμογελάσει συγκαταβατικά είναι ο Αγγελάκας.
Για άλλο πράγμα είστε ασυγχώρητος: (ήκουσας αλλά ουκ έγνως: άκουσες αλλά δεν κατάλαβες)

«Είμαι Θεός σκιά λαμπερή / Είμαι Θεός
μια ανοιγμένη πληγή»
«Με χρήμα γέμιζε τις μέρες και τις
νύχτες μας / να ξελογιάζουμε νεκρά
ακροατήρια»

Αναφέρατε τους παραπάνω στίχους ως «απόδειξη» της αλαζονείας και της φιλοχρηματίας του Αγγελάκα!
Επικαλούμαι τη μέση κοινή νοημοσύνη και σας ρωτώ: Πραγματικά, πιστεύετε ότι οι στίχοι αυτοί έχουν αυτοβιογραφικό υπόβαθρο; Ότι ο Αγγελάκας μιλάει για τον εαυτό του;
Εάν συμβαίνει κάτι τέτοιο, δεν καταλάβατε τίποτα, μα τίποτα από όλο το έργο του! Δυστυχώς για εσάς. Αρνούμαι να πιστέψω κάτι τέτοιο! Θεωρώ ότι στριμωχθήκατε και έπρεπε να πείτε
κάτι. Ακόμη και αυτό. Ντροπή σας κατά τη γνώμη μου…

Είμαι 44 ετών, εκπαιδευτικός, ακούω τις Τρύπες και τον Αγγελάκα από το Λύκειο. Η μουσική τους και οι στίχοι του έχουν παίξει καθοριστικό λόγο στη ζωή μου, στην σκέψη και την ευαισθησία μου. Στη ζωή τη δικιά μου και στη ζωή τόσων μα τόσων άλλων ανθρώπων. Κρίμα που οι καλλιτέχνες αυτοί γεννήθηκαν στην Ελλάδα. Τι λαμπρή καριέρα θα έκαναν, αν ήταν Άγγλοι. Ευτυχώς που γεννήθηκαν στην Ελλάδα και μας έσωσαν από το «Κλικ» και από το «Νίτρο». Είναι κρίμα να είμαστε τόσο άδικοι σε τόσο σημαντικούς ανθρώπους, σε τόσο σπουδαίους καλλιτέχνες που ακόμα κι ένα «Τίποτα» το κάνουν τόσο «Υπέροχο»…

Για όλους αυτούς τους λόγους λοιπόν, εκτιμώ ότι ο Γιάννη Αγελάκας δε θα σας απαντήσει…
Σας συμβουλεύω να αναλογιστείτε τι κάνατε, τους λόγους για τους οποίους το κάνατε και γρήγορα να ανακαλέσετε μ’ ένα περήφανο και αξιοπρεπές «συγγνώμη».
Πάντα φιλικά,
Δημήτρης Σακατζιάδης

_____________________________________________________________________

Αγαπητέ κ. Δημήτρη

Να σου απαντήσω και εσένα με την σειρά μου.

Πριν καιρό επιτέθηκα στον B.D.Foxmoor, ο οποίος επίσης με την συνεργασία και την κωλοτούμπα του, με ξενέρωσε αφάνταστα, τόσο που δεν θέλω να ακούσω ποτέ ξανά κάτι δικό του… ποιος εγώ που μεγάλωσα με τον λόγο και την μουσική του. Ας το αφήσουμε αυτό το θέμα όμως.

Τον Γιάννη τον παρακολουθώ από τα 14 μου, είμαι αισίως 33 και μέχρι τώρα τον καμάρωνα και τον χαιρόμουν για την όλη πορεία του. Χθες ένιωσα ότι έκανε ένα μεγάλο φάουλ, το να δηλώσει ότι είναι ο πατριάρχης του ελληνικού ροκ. Ακόμα κι αν είναι δεν έχει το δικαίωμα να αυτοτιτλοφορείται και να παίρνει μόνος του τα παράσημα. Από χθες γελάει ακόμα και ο ίδιος ο Πουλικάκος και οι Απροσάρμοστοι, για τις δηλώσεις αυτές. Και πίστεψε με δεν είναι οι μόνοι που γελάνε με τις μαλακίες που είπε για να θρέψει το «εγώ» του.



Αυτό που έκανα ήταν να γράψω τον πόνο μου, ναι σε επικριτικό ύφος και να το δημοσιεύσω στο ΔΙΚΟ μου μέσον. Πραγματικά δεν περίμενα ότι θα πάρει τέτοιες διαστάσεις και μετά από όλο αυτό κατάλαβα την δύναμη που έχει αισίως το Rockap.gr μετά από τόσα χρόνια σοβαρής και αφιλοκερδώς εργασίας. Έχω ρίξει αμέτρητες ώρες και νυχτέρια στο να παρουσιάζω ΔΩΡΕΑΝ τις ελληνικές μπάντες, αλλά τον ίδιο τον Αγγελάκα, τον Παυλίδη, τον Ανεστόπουλο κτλ. Αμέτρητες συνεντεύξεις, δισκοκριτικές, άρθρα, από εμένα προσωπικά αλλά και από κάθε άνθρωπο που πέρασε από την συντακτική ομάδα που συντονίζω από το καλοκαίρι του 2007 που το Rockap απέκτησε την κατάληξη .gr.

Δεν ζήτησα από κανένα μέσο, ούτε από την Espresso, ούτε από το ΚΛΙΚ και το OK να δημοσιεύσουν τα λόγια μου. Σιχαίνομαι κι εγώ όπως και ο Γιάννης αυτό το ξεκατίνιασμα και τον lifestyle τρόπο ζωής, αλλά είμαι και διαφορετικά μεγαλωμένος από τον Γιάννη.. θα παω και στα μπουζούκια και θα περάσω και καλά, επειδή δεν έχω κόμπλεξ και παρωπίδες στην μουσική, ο Γιάννης έχει, όπως και άλλοι ροκάδες που το παίζουν σκληροί και απόλυτοι. Η ζωή είναι μικρή για να είναι θλιβερή αλλά και μεγάλη για να την κάνεις καρναβάλι… και οι 2 ατάκες έχουν την αλήθεια τους, η μια των σκυλάδων και η άλλη των ροκάδων. Όλα αυτά είναι μέσα στην ζωή είτε σας αρέσει, είτε όχι.

Ας μην μακρηγορήσω άλλο… ο χρόνος θα δείξει τελικά αν έκανα σωστά ή όχι με το να γράψω τα σώψυχά μου δημόσια και να τα κρεμάσω στα μανταλάκια, με το δικαίωμα όλη η Ελλάδα να σχολιάζει εμένα και τον Γιάννη, είτε αρνητικά, είτε θετικά. Έχουμε επιλέξει έναν τρόπο ζωής που εκτιθέμαστε, είτε μέσω της μουσικής μας, είτε μέσω των γραπτών μας. Οπότε δεν έχω κανένα πρόβλημα με την κριτική προς το άτομό μου, όμως θέλω ορθά επιχειρήματα. Βλέπεις δημοσίευσα τα λόγια σου αυτούσια, γιατί έχεις ήθος και κριτική σκέψη. Το Rockap είναι ένα ελεύθερο μέσο που θα δημοσιεύσει την άποψη του κάθε ανθρώπου, είτε θετική είτε αρνητική, είτε ακόμα είναι προς το πρόσωπο μου, που όπως λέτε απέκτησε κάποια λεπτά δημοσιότητας. Δεν την είχα ανάγκη φίλε μου, από μικρό παιδάκι μεγάλωσα σε ένα περιβάλλον που τα φώτα της πόλης ήταν στραμμένα στην οικογένεια μου και στον τρόπο ζωής, που δεν ήταν ροκ, αλλά αρκετά lifestyle, με λεφτά και υλικά αγαθά. Εγώ πάλι έγινα ένας αμετανόητος ροκάς, μεγαλωμένος με πρότυπα όπως ο Γιάννης, ο Παύλος, ο Θάνος κτλ… αλλά δεν φόρεσα ποτέ μου παρωπίδες και δεν φοβήθηκα να πω την γνώμη μου, ακόμα και στον θεό Αγγελάκα για κάποιους.

Να σαι πάντα καλά και ευχαριστώ για τον χρόνο σου.

Φιλικά…

Νίκος Γραμμάτος