Το συγκεκριμένο live ήταν αρκετά υποσχόμενο καθώς με 7 ευρώ μπορούσες να δεις 4 πολύ καλές μπάντες από διάφορες πόλεις να παίζουν σε έναν από τους λίγους καλούς χώρους που υπάρχουν στην Θεσσαλονίκη για να παίζουν συγκροτήματα σχετικά φρέσκα στο χώρο.

Η αρχή έγινε με τους 13backstabs, από τις Σέρρες, οι όποιοι ζέσταναν επιτυχώς το κοινό με το πολύ καλό metalcore τους.

Παρότι έπαιζαν λίγο διαφορετική μουσική από τα υπόλοιπα συγκροτήματα , τα οποία κινούνται στο χώρο του κλασσικού heavy-thrash , ο κόσμος ανταποκρίθηκε πολύ θετικά και σε αρκετές περιπτώσεις είχαμε mosh και παρόμοιες αθλοπαιδιές.
Δεν ξέρω κατά πόσο είναι ακόμα ισχυρό το συγκεκριμένο ιδίωμα αλλά τα παιδιά δειξανε πως το έχουν και το ότι έπαιξαν κυρίως  δικά τους κομμάτια αποδεικνύει ότι δουλεύουν πολύ ώστε να ξεχωρίσουν και να αποκτήσουν δικό τους χαρακτήρα και ταυτότητα.

Playlist:
1. Intro (13Backstabs)
2. Ich Bin Krank (13Backstabs)
3. Paper Giants (13Backstabs)
4. Dodge This! (13Backstabs)
5. Through Struggle (As I Lay Dying)
6. Stricken (13Backstabs)
7. Nothing But Fake Words (13Backstabs)

http://www.myspace.com/13backstabs
από τον Βασίλη Γκογκίδη

Σειρά είχαν οι  Carpe Diem από την Κοζάνη με τον Πάνο τον τραγουδιστή τους να κάνει από την πρώτη μάτια ξεκάθαρο το στυλακι και την αισθητική τους.

Το ίδιο έκαναν και οι διασκευές που παιξανε ανάμεσα σε λίγα δικά τους κομμάτια.
Metallica, Slayer, Megadeth, γενικά κλασσικά heavy-thrash πράγματα παιγμένα με όρεξη και ακρίβεια από ένα συγκρότημα που μόλις αναγεννήθηκε από τις στάχτες του και προσπαθεί να κάνει μια νέα αρχή με ολόφρεσκα μελή (ήταν το πρώτο τους live με τον νέο κιθαρίστα). Λόγω των νέων μελών απουσίαζαν πολλά από τα δικά τους κομμάτια που εγώ προσωπικά θα ήθελα να ακούσω γιατί είναι πολύ δυνατά.
Μακάρι την επόμενη φορά να επανορθώσουν με περισσότερο δικό τους υλικό στο playlist.

Playlist:
1.    Creeping death
2. Hole in the sky
3. Ace of spades
4. Dig my grave (carpe diem)
5. Death trust (carpe diem)
6. Somebody pout something in my drink
7. Dead skin mask
8. Symphony of destruction
9. Grave in the no man’s land
10. Seek n’ destroy

http://www.myspace.com/carpediemkozani
από τον Βασίλη Γκογκίδη

Λίγο πριν το τέλος, οι Frigidum Lacrima από το Βόλο κέρδισαν άριστες εντυπώσεις και πολλούς νέους φίλους, παίζοντας κυρίως δικά τους τραγούδια και 2 διασκευές σαν κερασάκι στην ήδη νόστιμη τούρτα τους.

Ο κόσμος ήταν πολύ ζεστός απέναντι τους και καθ’όλη τη διάρκεια του σετ τους, πολλοί ήταν κολλημένοι στην σκηνή του 8ball και συμμετείχαν με χειροκροτήματα και τραγούδι ακόμα και στο δικό τους υλικό που φάνηκε να το γνωρίζει πολύς κόσμος.

Περιττό να πω τι έγινε στις δυο διασκευές σε Helloween και Iron Maiden που μερικοί πραγματικά δεν σταμάτησαν να τραγουδάνε και να χτυπιούνται.
Την παράσταση έκλεψε ο τραγουδιστής τους με την δυνατή σκηνική παρουσία του, την επικοινωνία με το κοινό αλλά και τις ικανότητες του στο βιολί που πρόσθεσαν σε 3 δικά τους κομμάτια.

Playlist:
1. Make your own reality
2. Your own grave
3. My last words
4. I want out (Helloween)
5. The trooper (iron maiden)
6. The abyss of my soul
7. Fields of death
8. Follow your dreams
9. When your eyes are blinded

http://www.myspace.com/frigidumlacrima

από τον Βασίλη Γκογκίδη

Τελευταίο συγκρότημα του «μεταλ ιζ δε λο φεστ», οι Erratic Escape από τη Θεσσαλονίκη.

«Give me the infection»: o κόσμος φώναζε το ρεφρέν-σύνθημα του ομώνυμου κομματιού, καθώς η μπάντα μόλις είχε πάρει μπροστά για μια εμφάνιση που θα έσπαγε κόκκαλα. Πιο σφιχτοί και σίγουροι από ποτέ, και απελευθερωτικά καβλωμένοι επίσης, σφυροκόπησαν το κοινό με εκλεκτό heavy παιγμένο με ενέργεια και ακρίβεια που θα’ λεγες επαγγελματισμό, αλλά στην πραγματικότητα είναι απλά εμπειρία και όρεξη. Το χορταστικό 12-τράγουδο σετ ήταν κλασικά μοιρασμένο εξ ημισίας σε αυθεντικά και διασκευές, και ενώ δεν έλειπαν τα πατροπαράδοτα Breaking The Law, Αce Of Spades και Wrathchild, η ορμή με την οποία αποθέωσαν το δικό τους υλικό ήταν απλά ασύγκριτη. Το Raised In Hell ήταν μια πολιορκία. Οι τύποι χτυπιόντουσαν μέχρι να κατέβουν από τη σκηνή- κράτησαν την ένταση της μεταλλικής καταγίδας τους αμείωτη και τον παλμό του headbanging σταθερό μέχρι τα «Die» του Creeping Death που φωνάζαμε στο τέλος. Ας έμεινε απωθημένο το Erratic Escape το κομμάτι. Οι Erratic Escape απέδειξαν ότι είναι οι καλύτεροι στην πόλη που παίζουν ακόμα μπροστά από διψήφια ακροατήρια. Και είπα ότι ο ντράμερ παίζει χωρίς μπλούζα?

Playlist:
1. The Infection
2. Breaking the Law (Judas Priest)
3. Forget the Past
4. Medieval
5. People of The Lie (Kreator)
6. Ace of Spades (Motorhead)
7. Wrathchild (Iron Maiden)
8. Raised in Hell
9. Escape From Scales
10. Like the Oar Strikes the Water (Grand Magus)
11. The Marauder
12. Creeping Death (Metallica)

http://www.myspace.com/erraticescape

από τον Μους