Τι να σχολιάσεις και πώς να περιγράψεις αυτό το διαμάντι για το Ελληνόφωνο ροκ; Ποιες λέξεις μπορούν να σταθούν ισάξια σε αυτή την δισκάρα, η οποία είδε το φως της δημοσιότητας το 1996, σε μια χρυσή δεκαετία για το ελληνόφωνο ροκ, όπου οι μπάντες και οι δίσκοι ξεφύτρωναν σαν τα μανιτάρια.

Είναι αναμφίβολα ο αγαπημένος μου δίσκος, τον οποίο σαν τρελό αναζητούσα τα τελευταία χρόνια, αφού βλέπεις όταν βρισκόμασταν σε επαφή πριν 10+ χρόνια σε διάφορα δισκάδικα της χώρας, τον παραμελούσα, αφού τα τραγούδια του τα είχα σε αντιγραφή. Αυτό ήταν και ένα λάθος που μετάνιωσα μετά από χρόνια. Το πλήρωμα του χρόνου όμως ήρθε και η δισκάρα αυτή έγινε δική μου, γι αυτό να ευχαριστήσω τον άγνωστο/η που δεν τον ήθελε και τον πούλησε κάπου στην Αθήνα.

Οι Λευκή Συμφωνία κυκλοφόρησαν το 1996 τα «Χρώματα», έναν υπέροχο δίσκο με 14 τραγούδια, έναν δίσκο σκοτεινό, ποιητικό, ψυχεδελικό, καθαρά ροκ, με παραγωγή αντάξια του περιεχομένου, της μουσικής και των στίχων.

Σε αυτό το δισκάκι «κλείστηκαν» μέσα τέσσερις ταλαντούχοι μουσικοί, ο Θοδωρής Δημητρίου, ψυχή, στίχοι, φωνή και πιάνο στο συγκρότημα , ο Διογένης Χατζηστεφανίδης στο μπάσο και τα φωνητικά, ο Γιάννης Βενάρδης στα ντραμς, κρουστά και φωνητικά … και ο Σωτήρης Καστάνης στις κιθάρες, το πιάνο και τα φωνητικά (καθώς και στίχους στα «Κάθε στιγμή», «Όλα αυτά που σε σκοτώνουν», σε συνεργασία με τον Θ. Δημητρίου). Ένα φοβερό σύνολο μουσικών, των οποίων απόσταγμα ήταν αυτός ο δίσκος. Ένας δίσκος που μπορεί να μην έγινε τόσο γνωστός όσο θα έπρεπε, αφού στα ραδιόφωνα σπάνια άκουγες κάτι δικό τους, κι αν τύχαινες κάτι, αυτό θα ήταν το τραγούδι «Άνθρωποι».

Οι Λευκή Συμφωνία κατά την γνώμη μου, δεν αγαπήθηκαν από τόσο μεγάλο ακροατήριο (όχι ότι είχαν-έχουν λίγο κοινό) όσο άλλες μπάντες, για τον λόγο ότι δεν είχαν την κατάλληλη προώθηση από την εταιρία που κυκλοφόρησε αυτό τον δίσκο (FM records, οι προηγούμενοι ήταν από την ΕΜΙ, Columbia και την Warner), η οποία ναι μεν ανέδειξε αρκετά συγκροτήματα εκείνη την δεκαετία ( Ενδελέχεια, Υπόγεια Ρεύματα, Μαύρη Μαγιονέζα κ.α.), δεν κατάφερε να κερδίσει την Virgin όπου με βαριά χαρτιά τις Τρύπες και τα Ξύλινα Σπαθιά και με αρμάδα τους Φόβους του πρίγκιπα, Πράσσειν άλογα, Ψόφιοι Κοριοί κ.α. κέρδιζε το παιχνίδι στο Ελληνόφωνο ροκ.

Οι Λ.Σ. όμως είναι από τις λίγες μπάντες που βίντεο κλιπ τους μετέδωσε το MTV (όπως Τρύπες και Σπαθιά), που έδωσε συναυλίες σε κάθε γωνιά της χώρας και εμφανίστηκε μαζί με τους Metalica και τους Cult το 1993 στο γήπεδο του Πανιωνίου.

Δεν θα αναφερθώ στο περιεχόμενο του δίσκου και τις τραγουδάρες που περιέχει, απλά θα σας πω ότι όλος ο δίσκος είναι ένα υπέροχο και μαγευτικό ταξίδι, όπου ο καθένας μπορεί να βρει δικά του μαγευτικά μέρη, να νιώσει και πάλι στιγμές που έζησε, να ονειρευτεί!

Όσοι καταφέρουν να τον βρούνε είτε σε cd είτε σε βινύλιο (πράγμα δύσκολο), το οποίο έχω δεν να πωλείται μέχρι και 150 ευρώ, συνιστώ ανεπιφύλακτα να το αγοράσετε.

Ας ελπίσουμε ότι θα δούμε και πάλι μαζί τους Λευκή Συμφωνία κάποια στιγμή. Να σας πληροφορήσω ότι είχαν γίνει προσπάθειες επανένωσης πριν αρκετά χρόνια, όμως απέτυχαν. Παρ όλα αυτά εμείς θα ελπίζουμε να τους δούμε και πάλι σε κάποια συναυλία ή να μας χαρίσουν άλλο ένα διαμάντι, σε καιρούς που τόσο πολύ το έχουμε ανάγκη.

Όσο η επίσημη σελίδα τους θα είναι υπο-κατασκευή και θα υπάρχει, εμείς θα ελπίζουμε!

«Όλα αυτά που σε σκοτώνουν, κάποτε τελειώνουν…»

Κείμενο: Νίκος Γραμμάτος


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ