Είναι η τρίτη φορά που βλέπω τα Διάφανα Κρίνα χωρίς τον Θάνο. Πρώτη φορά ήταν το καλοκαίρι στην πλατεία Νερού σε μια σχετικά αμήχανη φάση για όλους μας, δεύτερη τον Νοέμβριο στο ΑΝ στα πλαίσια των εορταστικών εκδηλώσεων για τα 30 χρόνια της λειτουργίας του αγαπημένου club όπου τα πράγματα ήταν σαφώς καλύτερα και το Σάββατο το βράδυ ήταν η τρίτη φορά. Πλέον το group πατάει πολύ καλύτερα στα πόδια του και το σημαντικότερο ο Μπερλής «ερμηνεύει» τα τραγούδια και δείχνει να μπαίνει περισσότερο στο ρόλο του τραγουδιστή σε σχέση με τις άλλες φορές.

Το Fuzz δεν ήταν ασφυκτικά γεμάτο – ο εξώστης ήταν κλειστός – αλλά αυτό δεν ήταν απαραίτητα κακό. Ο ήχος ήταν αρκετά δυνατός στην αρχή αλλά μετά από 2-3 κομμάτια έστρωσε. Οι πέντε μαυροντυμένες φιγούρες ανέβηκαν στην σκηνή λίγο μετά τις δέκα το βράδυ (22:20 για την ακρίβεια ) και η εμφάνισή τους κράτησε πάνω από 2 .30 ώρες (Κρίνα είναι αυτά !!) για να τελειώσει στις 01.00. Έκαναν μόνο ένα μικρό διάλειμμα 5 λεπτών για να βγουν μετά για το encore όπου έπαιξαν ακόμη τρία κομμάτια.

Θα έλεγα ότι σε σχέση με το παρελθόν όπου η έντονη προσωπικότητα και η σκηνική παρουσία του Θάνου δέσποζε στη σκηνή, τώρα πια οι ρόλοι έχουν μοιραστεί περισσότερο. Μεγαλύτερη διάθεση για αυτοσχεδιασμό (ειδικά στον Μπλε Χειμώνα όπου τα έσπασαν !!!) και περισσότερο σφιχτοδεμένο set. Έχουν ήδη πέντε καινούρια κομμάτια που τα έπαιξαν το Σάββατο και σύντομα θα έχουν και άλλα οπότε μάλλον πρέπει να ετοιμαζόμαστε για καινούριο δίσκο !

Το setlist:  (με τη σειρά που παίχτηκαν τα κομμάτια)



Παράξενα νέα από κάποιο άλλο άστρο – Δεν θα πω που πηγαίνω – Κάθε τι που ανασαίνει – Αν το βρεις – Μνήμες του νερού – Τα χαμένα παιδιά – Έγινε η απώλεια συνήθειά μας – El Hombre Solo – Ντύλαν Τόμας – Σε μια Γη που ανατέλλει – Τα χρόνια μου ναυάγησαν στις ξέρες σου – Η Γιορτή – Η Αγάπη είναι ένας σκύλος απ’ την κόλαση – Κλόουν την Τετάρτη την Κυριακή νεκρός – Όλα αυτά που δεν θα δω – Μανιφέστο – Ότι απέμεινε απ΄την ευτυχία – Ένας σωρός λευκά φτερά – Διάφανα Κρίνα – Μέρες αργίας –

Encore: Μουχλαλούδα – Κυριακή των Βαίων – Μπλε Χειμώνας

Βλέπω να επιμένουν ιδιαίτερα στο Ότι απέμεινε απ’ την ευτυχία (2003) ενώ αντίθετα από το ευωδιάζουν αγριοκέρασα οι σιωπές (2000) έπαιξαν μόνο ένα κομμάτι. Αν και με βάση τη δισκογραφία τους και φυσικά τις περασμένες εμφανίσεις τους το live θα μπορούσε να κρατήσει χαλαρά μία ώρα ακόμη, νομίζω ότι στο μέλλον δεν πρόκειται να ξαναδούμε τέτοιες επικές εμφανίσεις. Χαρακτηριστικά θυμάμαι ένα τέτοιο στο Gagarin το χειμώνα του 2005 ή 2006 όπου έπαιξαν 4 ώρες και ένα τέταρτο ( !! ).



Η νέα εποχή θα είναι διαφορετική. Ξέρω ότι δεν θα είναι εύκολο να συνηθίσει κανείς στην ιδέα ότι ο Θάνος δεν θα ξαναβγεί στην σκηνή μαζί με τα υπόλοιπα μέλη της μπάντας, αλλά φαίνεται ότι υπάρχουν νέες ιδέες, υπάρχει διάθεση να γράψουν νέα κομμάτια, να κάνουν συναυλίες, ενώ φαίνεται να μοιράζονται περισσότερο οι ρόλοι στο γράψιμο των τραγουδιών. Δεν ξέρω πώς το βλέπετε κι εσείς, αλλά εγώ αυτή την εντύπωση έχω. Από κει και πέρα ο χρόνος θα δείξει.  Εμείς θα πηγαίνουμε στα live για να περνάμε καλά !

Για το Rockap.gr … Ταξιάρχης Χαλάτσης

(Οι φωτογραφίες αλιεύθηκαν από το facebook. Παρακαλούμε τον φωτογράφο να μας στείλει email ώστε να περάσουμε το όνομά του.)