Νέα δισκογραφική δουλειά για τα Γυμνά Καλώδια εν ονόματι «Άρωμα φυγής» και υπ’ αριθμόν 5η παρακαλώ. Το γεγονός ότι αντέχουν ακόμα και μας έχουν δώσει 5 δίσκους σταθερά στο ελληνόφωνο ροκ, είναι από μόνο του άξιο συγχαρητηρίων.

Έχω ένα βίτσιο λοιπόν, που σίγουρα πολύς κόσμος το έχει μέσα του. Να βλέπεις να επιβεβαιώνονται τα λεγόμενα σου. Στην προκειμένη περίπτωση σε 2 σημεία τα λόγια μου επιβεβαιώθηκαν από την προηγούμενη αναφορά στον δίσκο τους. Η πρώτη περίπτωση έχει να κάνει με την επιλογή να κυκλοφορήσουν την προηγούμενη δουλειά τους από την εταιρία του Αλκαίου-Σχοινά (Friends), την οποία είχα κοιτάξει ύποπτα, αλλά σημείωσα εν τέλει πως θα πρέπει να αφήσουμε ο καιρός να μας δείξει το αποτέλεσμα και να μην γίνουμε προκατειλημμένοι. Ε, λοιπόν αυτή η κίνηση αποδείχτηκε τελείως λάθος, αφού ο δίσκος «Οι μικροί μας ήρωες» θάφτηκε άδοξα, δίχως ίχνος προώθησης. Τουλάχιστον στα διάφορα μέρη της επαρχίας όπου επισκέφτηκα δισκάδικα, δεν είδα ποτέ στα ράφια την εν  λόγο δουλειά. Το δεύτερο σημείο επιβεβαίωσης έχει να κάνει με το artwork του «Οι μικροί μας ήρωες» όπου είχα επισημάνει ότι ήταν επιεικώς απαράδεκτο, όπως και η συσκευασία του… αν και αυτό ήταν μια επιλογή της εταιρίας, τότε η ευχαρίστηση μου είναι μεγαλύτερη.. καθώς στην νέα αυτή δουλειά που κρατάω στα χέρια μου, το θέμα artwork με αφήνει απόλυτα ικανοποιημένο και θα πρέπει να δώσουμε συγχαρητήρια στον Κώστα Φουτσίδη ο οποίος το επιμελήθηκε. Ίσως πολλοί να μην δίνεται σημασία στο artwork, όμως εγώ αλλά και όλη η ομάδα του Rockap δίνει πολύ βάση σε αυτό τον τομέα, καθώς το artwork είναι επίσης ένα μεγάλο κομμάτι της τέχνης, το κερασάκι της τούρτας… και χαίρομαι που σε αυτή την περίπτωση υπήρχε κερασάκι.

Πάμε στην μουσική τέχνη που κρύβεται μέσα σε αυτό το πλαστικό δισκάκι τώρα…
Τα Γυμνά Καλώδια δείχνουν να μην χάνουν την έμπνευση τους και να αποφεύγουν να κάνουν κοιλιά. Τα περισσότερα συγκροτήματα έχουν τουλάχιστον μία η δύο αδιάφορες δουλειές ακόμα και για τους φανατικούς ακροατές τους, το «Άρωμα φυγής» όμως δεν θα μπει σε αυτή την κατηγορία…. Και ανάθεμα αν κάποια από αυτές τις 5 δουλειές μπορεί να θεωρηθεί αδιάφορη… σίγουρα υπάρχουν τραγούδια στην μέχρι τώρα πορεία που μπορεί να μην άρεσαν, αλλά πάντα θα βρεις πράγματα που θα σου αρέσουν μέσα στους δίσκους τους.

Αυτή η δουλειά ακούγεται όλη ευχάριστα, από το πρώτο μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο, και ακρόαση με την ακρόαση αρχίζω να πιστεύω ότι είναι ότι καλύτερο μας έχουν προσφέρει μέχρι στιγμής. Τα έχει όλα, από γκάζια, μέχρι μπαλάντες… έχει επίσης και 2 τραγούδια από live εκτέλεση (Οι μικροί μας ήρωες, Θέλω) καθώς και το «Εδώ Πολυτεχνείο» που είχαν κυκλοφορήσει ηλεκτρονικά πέρσι.

Η ηχογράφηση και η παραγωγή έγινε στο στούντιο Live, εκεί που ξεκίνησαν όλα, από τον Νίκο Σπυρόπουλο (Τσοπάνα Rave), τον οποίο επίσης πρέπει να συγχαρούμε για το πολύ ωραίο αποτέλεσμα.

Η δουλειά αυτή δεν κυκλοφορεί πουθενά (για την ώρα, δεν ξέρω αν αργότερα φτάσει κάπως στα δισκάδικα), αλλά μπορείτε να την κατεβάσετε από το cdbaby πληρώνοντας 0.75€ για κάθε ένα τραγούδι ξεχωριστά… σύνολο 9.75€ το οποίο μόνο για mp3 είναι ολίγον ακριβά, και επίσης χάνετε το artwork που μετράει καθώς και το cd. Από την άλλη βέβαια πόσο θα μπορούσες να κοστολογήσεις το ένα σου τραγούδι; Και πως κοστολογείται η τέχνη; Το καλύτερο σε αυτή την περίπτωση θα είναι να αφήσεις τον ακροατή να πληρώσει αυτός όσο θέλει βάζοντας απλά κάποια ελάχιστη χρέωση. Είναι κάτι που θα απασχολήσει όλες τις μπάντες στο άμεσο μέλλον, η ηλεκτρονική χρέωση, και καλό είναι να μπούμε στο κλίμα από τώρα και όχι το 2021.
Φυσικά μπορείτε να αποκτήσετε αυτή την δουλειά σε cd, πηγαίνοντας σε κάποια συναυλία του συγκροτήματος ή ζητώντας την από τους ίδιους.

Λέτε αυτή η δουλειά να φιγουράρει στους καλύτερους δίσκους για το 2011; Εγώ το προτείνω ανεπιφύλακτα!

Νίκος Γραμμάτος

Διαβάστε επίσης:

Γυμνά Καλώδια – Οι μικροί μας ήρωες

Γυμνά Καλώδια – Μια ζωή σε μια στιγμή

Συνέντευξη στον Νίκο Γραμμάτο (2010)

Βιογραφικό